Sluziger echtpaar uitgeroepen tot ‘Vrijwilliger van de Maand’
ZWARTSLUIS - “Helemaal te gek, ik ben zwaar onder de indruk”, vertelt de 86-jarige Corrie de Groote, net nadat ze te horen heeft gekregen dat zij en haar man Jan zijn verkozen tot de eerste 'Vrijwilliger van de Maand' in 2012. Maandag kreeg het echtpaar uit Zwartsluis het bijbehorende beeldje voor de jarenlange inzet voor onder andere Amnesty International en Unicef.
Corrie moest ruim een jaar geleden noodgedwongen stoppen met vrijwilligerswerk. Reden: een val, waardoor ze haar arm brak en een tijdlang moest revalideren. Jarenlang heeft ze zich ingezet voor meerdere instanties, onder andere twintig jaar voor Unicef. “Ik verkocht artikelen in Zwartsluis”, legt Corrie uit. “Dat gebeurde meestal in de laatste vier maanden van het jaar.” “Op de fiets”, vult haar man Jan lachend aan.
Naast haar werkzaamheden voor Unicef heeft Corrie bijna tien jaar als secretaresse vrijwilligerswerk gedaan voor Welzijn Ouderen, hoewel ze dat niet altijd even leuk vond. Ook de Wereld- en Kringloopwinkel konden rekenen op haar hulp. “Eén dagdeel in de week, dat vond ik erg leuk om te doen. Dat heb ik tien jaar gedaan, totdat het in 2010 niet meer ging.”
Daar houden de activiteiten van de Sluziger vrijwilligster echter nog niet op. Zo werkte ze ook bij het Jacobafonds, dat als doel heeft leden van het NVVH-Vrouwennetwerk in financiële nood te ondersteunen. Ook leidde ze 24 jaar lang de leeskring, waarin vier maal per jaar boeken werden besproken. Dat tezamen maakt een hele waslijst aan vrijwillige activiteiten, hoewel Corrie het nuanceert. “Ik vond het helemaal niet zo veel.”
Brieven vertalen
Haar man Jan, 87 jaar oud, zet zich al bijna 25 jaar in voor Amnesty International. “Zo lang de tijd me nog gegeven is, ga ik er mee door”, vertelt hij. Zijn vrijwilligerswerkzaamheden behelsden onder andere zijn inzet voor verschillende watersportverenigingen, waaronder Stichting recreatiecentrum Zwartewater. Maar het langst was en is hij actief voor Amnesty International. “Zo vertaalde ik brieven aan gevangenen, maar ook aan leiders. Ik heb ook op markten gestaan en collecte gelopen. Maar dat lopen langs de deuren lukt me nu niet meer. Wat ik nog wel doe is het maken van notulen tijdens vergaderingen.”
Het echtpaar, dat 42 jaar geleden vanuit het westen in Zwartsluis kwam wonen, heeft vrijwilligerswerk altijd als waardevol ervaren. “Door dat werk hebben we veel mensen leren kennen”, legt Jan uit. “Dat was voor ons als oorspronkelijke westerlingen erg belangrijk.”
(door Bas Wilberink)
