Zon en imposante wolkenpartijen vechten om voorrang in de lucht boven de Zuiderzeepolder. Ik rij het bultje bij ’t aempien in ’t poldertien op.

Namen die ik als vanzelfsprekend van mijn vader overnam. Vroeger kwam ik hier wel eens met vrienden die wilden surfen op het Zwarte Meer.

De locatie schrok me persoonlijk nogal af vanwege de enorme hoeveelheid koeienflatsen. Een Driessen houdt over het algemeen niet van viezigheid aan de schoenen. De enorme schoonheid van deze plek ontging me toen vermoedelijk nog. Ik had meer met gladgestreken voetbalvelden.