Deur kneukel en bos goan
Jan zit achter zien bero; i-j denkt noa.
Gistern is zien beste man vertrökkn.
“I-j kon meer verdienn”, zee ie.
Jan was em een ongeluk eskrökkn.
Veurige weke ad ie ook al een strop:
zien beste klaante gong zomaer fejiet.
En zien vrouwe wol d’r ook vandeur,
En de bank gaf em ook niet meer krediet.
“Et is maer wat,” bromde Jan, “door stao’k.
Deur kneukel en deur bos, dat goa’k! “