Zo gemakkelijk as een pet van een kwaertien
Frederik zat in zien stoel te bromm:
“Die jonge van ons, dat is mi-j wat”
Zie vrouwe was et er niet mee iens
Dat Frederik zo te moppern zat.
“Die jonge van ons, dat kump wel goed.
I-j ef et karakter van mien kaant:
nette mi-jnsn, neks van te zaegn,
zo bin der maer weinig in ons laand.”
“Et is zeker gien luierik,
mӕr zo makkelijk as een pet van een kwaertien”, zee Frederik.