The Cats

zo 19 apr, 18:38

(door Jan Blei)

Grootgegroeid in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, kwam ik als vanzelf in aanraking met de palingsound van de Volendamse band the Cats. Muziek die je volgens de progressieve kenners in die dagen (en nog) vooral niet mooi mocht vinden.

Dat oordeel was niet besteed aan deze ziel, die in ‘68 voor vijf piek, het album ‘Cats’ wist te scoren. Dat geld had ik niet, maar op de een of andere manier wist ik genoeg tijd te scoren om de benodigde pecunia toch bij elkaar te sprokkelen. De plaat was grijsgedraaid, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb er nog veel tinten grijs aan toegevoegd.

Het album opent met ‘Lea’, één van de grootste hits van de band. Lea vertelt het verhaal van een jonge Cats-fan die bij een auto ongeluk om het leven komt. Arnold Muhren besluit een liedje te schrijven over Lia’s lot. Hij ver-engelst haar naam en Lia’s moeder geeft toestemming het nummer op te nemen, met de afspraak dat het achtergrondverhaal niet bekend wordt gemaakt.

Dat gebeurt pas jaren later.

Gaandeweg worden the Cats zo groot dat de boys hun baan opgeven en zich fulltime op de muziek storten. Dat levert door de jaren heen prachtige songs op als ‘Why’, ‘Marian’, ‘One Way Wind’, ‘Where Have I Been Wrong’, ‘Scarlet Ribbons’, ‘Times Were When’, ‘Sure He’s A Cat’ en vele anderen.

We zijn inmiddels zo’n 55 jaar verder en nog altijd valt de muziek van the Cats niet aan te slepen. Mooi nieuws daarom dat auteur Leo Weijers en uitgeverij Doornwater hebben besloten de geschiedenis van de band in boekvorm te gieten.

A dream come true.

Eind van dit jaar dient het in de boekhandel te liggen. Reken maar dat ik een exemplaar aanschaf. Cats 4ever!