Van de Hulst-dag: kijken door de ogen van een kind

HASSELT – “Kijk, daar loopt een veldwachter.” De dochter van Fenneke Aalbers roept het wel eens bij het zien van een politieagent. Dat krijg je ervan als je kinderen voorleest uit de boeken van W.G. van de Hulst. Aalbers is al zo lang ze zich kan herinneren fan van de kinderboekenschrijver van weleer. Voor haar was de W.G. van de Hulst-dag, die maandag in Hasselt werd gehouden, dan ook puur genieten. Met tal van huiskamervertellingen en activiteiten die de sfeer van de jaren vijftig ademden.

Aalbers maakte in 2019 deel uit van de organisatie van het toenmalige W.G. van de Hulst-festival, dat destijds werd stopgezet. Bij de laatste editie in de oude stijl, voordat het evenement dit jaar nieuw leven werd ingeblazen, hinkte men op twee gedachten. Het idee was om het breder te trekken en ook andere oude schrijvers erbij te betrekken. Wat Aalbers betreft doe je er echter goed aan om het bij W.G. van de Hulst te houden, die zij beschouwt als een meester in het kinderboekengenre.

Ze geeft toe bevooroordeeld te zijn en weet dat er genoeg mensen zijn die de boeken van W.G. van de Hulst juist niet interessant vinden. Aalbers: “De boeken ademen de sfeer van de jaren vijftig: vertrouwd en sfeervol, maar misschien ook wat oubollig. Het is een christelijke schrijver en die moraal vind je terug in zijn verhalen. Ik vind die eenvoud juist prachtig. Vaak gaat het over iets heel kleins, maar in de beleving van een kind is dat enorm belangrijk en spannend.”

Als voorbeeld noemt Aalbers het verhaal over jongens die het konijn Wilhelmus laten ontsnappen. Ze durven niet te vertellen over de verdwijning, waarna het dier uiteindelijk in het huis van de dokter belandt. Zoals zo vaak komt het verhaal weer goed. De beelden die Van de Hulst beschrijft zijn levendig en uitgesproken oudhollands. “Het zou zich zomaar allemaal in Hasselt kunnen afspelen”, aldus Aalbers.

“Dat is een leuke bijkomstigheid, want Van de Hulst en Hasselt hebben verder niets met elkaar te maken”, weet de Hasseltse. Wat zij het meest waardeert in haar favoriete kinderboekenschrijver, is dat hij de wereld door de ogen van een kind bekijkt. Aalbers: “Van de Hulst zei ooit iets in de trant van dat je niet voor volwassenen moet willen schrijven. Als je een kind weet te raken, vinden volwassenen het vaak ook leuk. Andersom werkt dat niet.”

Het is bovendien meer dan alleen nostalgie. W.G. van de Hulst wordt, de vermeende belegenheid daargelaten, algemeen erkend als een goede schrijver – zo niet als een van de besten in zijn soort. Jaarlijks schreef hij het boek voor de zondagscholen en zo ongeveer heel christelijk Nederland groeide op met zijn verhalen. Ook de illustraties, gemaakt door Van de Hulst junior, zijn bijzonder.

Daarnaast was Van de Hulst een zeer productieve schrijver. Hoewel zijn werk een duidelijke thematische rode draad heeft, was variatie hem niet vreemd. Aalbers: “De meeste verhalen gaan over alledaagse dingen, maar hij schreef ook sprookjes. Er komen honden en katten in voor die kunnen praten, precies zoals een kind dat zou bedenken.”

De eerste kennismaking van Aalbers met W.G. van de Hulst was als klein kind. “Mijn vader las mijn zus en mij op zondagavond voor, terwijl mijn moeder met onze broertjes naar de kerk was. Daar heb ik warme herinneringen aan. Nu lees ik mijn eigen kinderen voor uit diezelfde boeken. En nee, ze vinden het niet oubollig en begrijpen alles. Hooguit zien ze een politieagent aan voor een veldwachter.”

Kortom, de boeken van W.G. van de Hulst spreken nog altijd tot de verbeelding. Dat Aalbers daarin niet alleen staat, bleek wel tijdens de W.G. van de Hulst-dag van afgelopen maandag. De belangstelling voor de huiskamerlezingen en andere activiteiten was groot. Een sfeervol aangekleed Hasselt ontpopte zich – om het cliché maar te gebruiken – als een prentenboek. De organisatie koos er bewust voor het een W.G. van de Hulst-dag te noemen en geen festival. Niet uitbundig, maar wel groots in het klein. Precies in de geest van de schrijver.