Eindejaarsavondzang laat orgel en zang opnieuw door Hasselt galmen

HASSELT – Als de deuren van de Grote kerk opengaan, dinsdagavond rond 18.45 uur, stroomt die al snel vol. Voor de vierde keer zijn Bert Noteboom en Marco den Toom, als duo ook bekend van de Katwijkse Mannenzang, afgereisd naar de Hanzestad. Al bij de eerste editie van de Eindejaarsavondzang bleek dat een nieuwe traditie te worden.

De derde keer, in 2024, werd zo druk bezocht dat de kerk bijna uit haar voegen barstte. Meteen viel dan ook het besluit om met toegangskaartjes te gaan werken. Ook die waren al ruim voor de tijd uitverkocht. 

“Wie komt er uit Zeeland?”, vraagt dirigent Bert Noteboom zich af aan het begin van de avond. Her en der in de kerk gaan wat handen omhoog. Het zijn niet alleen mensen uit de buurt die afkomen op de Eindejaarsavondzang.

Daar worden liederen van allerlei smaak gezongen. Zo begint de avond met een psalm op hele noten, waarvan een vers – speciaal voor de bezoekers uit Genemuiden – met bovenstem wordt gezongen. Die klinkt er zachtjes overheen in de kerk.

Eerst worden een paar liederen geoefend. Dat lijkt niet echt nodig, het grootste deel van het repertoire is bekend. Bij één lied, dat Noteboom vooraf wel deels doorneemt, gaat het later op de avond toch mis. Hij zwaait halverwege het lied af.

Waar Marco den Toom op het orgel een refrein inzette, zingt het publiek alvast een volgend vers. “Als u had doorgezongen, dan was u niet uitgekomen”, legt Noteboom uit. Er was dan te weinig tekst voor de muziek geweest. 

En dus begint het lied opnieuw. “Hebben jullie daar nog energie voor?”, vraagt de dirigent aan de mensen in de kerk. Als daar instemming op volgt, neemt Den Toom weer de leiding op het orgel. En dan gaat het wel goed, de mensen zetten met kracht in.

Soms brengt de muziek hen tot ongekende hoogte. Als de tonen hoger worden, krijgt ook het volume er een tandje bij. Noteboom dirigeert met ferme slagen, het publiek reageert er kordaat op. “Heel mijn hart juicht als ik U ontmoet”, galmt het door de kerk. 

Tussendoor is er ruimte voor een orgelsolo van Den Toom. Dat is een improvisatie op verzoek, waarvoor het publiek input mag leveren. Verschillende bekende en sommige minder bekende liederen worden opgegeven. 

De mensen zitten weer even - veel liederen worden staand gezongen – en luisteren in alle rust naar het spel van de organist. Die is allesbehalve rustig: het orgel juicht door de kerk, die geroemd wordt om de akoestiek.

Op verschillende plekken gaan wat ogen dicht, een ander houdt bijna de adem in. Het orgel gaat steeds wat zachter klinken, tot er bijna verstilling optreedt. Dan bouwt Den Toom, bijgestaan door een registrant, het orgel weer tot groot volume op. “Toch rijst in mij een lied van overwinning”, speelt hij. Met een juichtoon komt er een einde aan het spel.

Een stilte volgt, terwijl de laatste orgeltonen wegzweven door de kerk. Dan gaat het zingen verder: ‘Heer, ik hoor van rijke zegen’. Zo wordt de avond later ook door de organisatie omschreven: “Een zegenrijke avond.” 

De kaartjes voor de volgende editie zijn inmiddels te koop via consolonl.nl.