Op naar de Weissensee | Opgeven doet een jaar lang pijn en dus ga je door

REGIO – Een slijtageslag, valpartijen en een gevecht met de elementen. Aan heroïek geen gebrek bij de Alternatieve Elfstedentocht Weissensee in Oostenrijk. De delegatie schaatsers uit de eigen regio voegt daar echter nog een dimensie aan toe. Onder de vlag van Weissensee4Kids wordt er geschaatst voor de goede doelen Orange Babies en het Ronald McDonald Huis met als insteek om kinderen met een moeilijke start een duwtje in de rug te geven.

De sportredactie van Brugmedia portretteert in de aanloop naar het event dat wordt gehouden in januari 2025 drie deelnemers. Ditmaal geven we het woord aan Andre Klompmaker. Samen met zijn vader Jan en Benjamin begint hij aan het avontuur.

Met drie generaties op het ijs, hoe voelt dat?

“Ik sport vaker met mijn vader en mijn zoons. Dus in die zin voelt het heel vertrouwd. Tegelijkertijd is het natuurlijk best bijzonder en dat zouden we ons wellicht nog meer kunnen beseffen.”

Zijn jullie uit hetzelfde hout gesneden?

“Ja dat denk ik wel. Wij zijn echt doordouwers die het meer moeten hebben van onze mentaliteit dan van onze techniek. Voor mijn vader geldt nog het meest dat hij niet opgeeft.”

Want opgeven staat niet in jullie woordenboek?

“Weet je wat het is? Op zo’n dag heb je het echt zwaar. Maar de pijn die je voelt duurt maar een paar uur en de pijn van opgeven voel je een heel jaar lang. Dan heb ik het liefste dat eerste.” Lachend voegt Klompmaker er aan toe: “De vorige keer dooide het en veranderde het ijs in pap. Daarmee werd het loodzwaar, maar dat paste wel in mijn straatje. Opeens reed ik aan kop en dat was anders niet gebeurd.”

Toch zou je Klompmaker tekortdoen door te stellen dat hij het alleen moet hebben van doorzettingsvermogen. Zonder techniek had hij het niet tot A-schaatser geschopt en met circa 35 keer een tweehonderd kilometer in de benen, waaronder de Elfstedentocht, is hij een routinier.

Je hebt veel ervaring in het schaatsen. Geldt dat ook voor de Weissensee?

“Zeker. Ik kom er al sinds 1994. De sfeer is telkens weer bijzonder. Zelf schaatsen, kijken hoe anderen het doen en lekker eten, daarmee kan je het lang volhouden. Het is daarnaast een weerzien met bekenden en alleen dat al maakt het leuk.”

Leuk of niet, ook het resultaat telt. Hoe staat het daarmee?

“Op een paar euro’s na hebben we zesduizend euro ingezameld en wellicht komt daar nog wat bij. En wat betreft de sportieve uitdaging? “We starten om 7.00 uur en ik hoop toch wel voor 14.00 uur binnen te zijn. Ik hoop dat mijn vrouw dan de thee klaar heeft haha! Van de andere kant weet je het maar nooit, want tijdens tweehonderd kilometer kan er veel gebeuren. Het belangrijkste blijft echter de vraag of e wel of niet finisht. Dat is ook hetgeen anderen als eerste van je willen weten, pas daarna in welke tijd dat is gebeurd.”

Over de goede doelen

De deelnemers schaatsen dus voor twee goede doelen. De meeste mensen zullen de Ronald McDonald huizen wel kennen. Dit zijn overnachtingsplekken voor ouders, broertjes en zusjes van kinderen die in het ziekenhuis liggen. In het ziekenhuis liggen is al naar genoeg, maar als de familie dan ook nog eens over grotere afstanden op en neer moet rijden is dat een extra belasting en de Ronald McDonald huizen nemen dat obstakel weg. De deelnemers van Weissensee4Kids spannen zich in om geld in te zamelen voor het Ronald McDonald huis in Zwolle. Het andere doel is Orange Babies. Deze stichting maakt zich sterk om kinderen en moeders die te maken hebben met hiv-problematiek zelfredzaam te maken. Dat doet de organisatie onder meer met medische preventie, maar eveneens door te voorzien in eten en educatie.

Deelnemers steunen

Meer informatie over het event en de goede doelen is te vinden op de website www.weissensee4kids.nl. De deelnemers, veelal afkomstig uit het verspreidingsgebied van Brugmedia, zijn ieder afzonderlijk te vinden onder het kopje deelnemers.